Kesit Akademi Dergisi, cilt.11, sa.46, ss.46-69, 2026 (Hakemli Dergi)
Bu çalışma, işaretlerin tipografik yapı içerisindeki konumunu, işlevini ve görsel etkisini otografik tipografi
bağlamında ele alarak, harf anatomisi üzerinden kapsamlı bir inceleme sunmayı amaçlamaktadır. İşaretler;
aksan, umlaut, sedil, tilde ve benzeri biçimsel öğeler aracılığıyla yalnızca dilsel ve fonetik farklılıkları ifade
eden unsurlar olarak değil, aynı zamanda tipografik yapı içerisinde okunabilirlik, görsel denge ve algısal hiyerarşi,
ritim, oran ve boşluk ilişkileri üzerinde belirleyici rol oynayan temel bileşenler olarak değerlendirilmektedir.
Araştırmada Latin alfabesi temelli yazı karakterleri örneklem olarak seçilmiş; serif ve sans serif yazı
tipleri üzerinden diyakritik işaretlerin harf gövdesiyle kurduğu yapısal ilişkiler karşılaştırmalı biçimde analiz
edilmiştir. İnceleme sürecinde harf anatomisinin temel bileşenleri olan gövde, yuvarlak gövde, iç boşluk üst
uzantı, alt uzantı ve serif gibi unsurlar ile diyakritik işaretler arasındaki konum, ölçek ve hizalama ilişkileri
biçimsel analiz yöntemiyle ele alınmıştır. Çalışma, diyakritik işaretlerin tipografik tasarımda yalnızca işlevsel
bir zorunluluk değil; aynı zamanda estetik bütünlüğü güçlendiren, yazı karakterinin kimliğini belirleyen ve
görsel algıyı yönlendiren yapısal bir tasarım unsuru olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda araştırma,
tipografi, yazı karakteri tasarımı, okunabilirlik ve görsel algı alanlarına kuramsal katkı sunmayı hedeflemektedir.